Language Lit vs Readlang

Dit is de kern. In Readlang tik je op een woord en er verschijnt meteen een snelle machinevertaling, in de tekst, in jouw taal. Het gaat snel, het is gratis, en voor losse woorden opzoeken doet het zijn werk goed.

Language Lit doet standaard iets anders. Je tikt op een woord of een hele zinsnede en krijgt een vertaling die voor precies die zin is geschreven, elke keer, zonder daglimiet. Een uitdrukking komt terug als wat hij echt betekent, niet als een brij van losse woorden. Een woord dat drie dingen kan betekenen komt terug als de ene die deze zin nodig heeft, dus je gaat geen lijst met definities af om te raden welke past.

Readlang heeft er ook AI-uitleg bij gekregen, en die is goed, maar hij zit een beetje aan de zijkant. In het gratis abonnement zijn de zinsnede-vertalingen en de AI-uitleg beperkt tot tien per dag, dus het contextbewuste lezen is het deel dat je moet rantsoeneren. Hier is de zinsbewuste vertaling de dagelijkse tik, niet de functie die je bewaart voor de moeilijke regels.

En als je dieper wilt, is het diezelfde tik: alternatieve vertalingen, uitleg over de grammatica en waarom de zin werkt zoals hij werkt, voorbeeldzinnen die het woord elders gebruiken, en een visueel ezelsbruggetje dat de AI ter plekke tekent zodat het blijft hangen.

Beide apps maken van de woorden die je aantikt flashcards en spreiden de herhalingen in de tijd. Het verschil zit in wat de timing bepaalt. Readlang plant herhalingen in de SuperMemo-traditie: een woord klimt langs een vaste ladder als je het goed hebt, een dag, dan drie dagen, een week, twee weken, een maand, en die ladder is voor elk woord hetzelfde.

Language Lit rekent het per woord uit. Een machine-learningmodel kijkt hoe je herhalingen gaan en voorspelt, woord voor woord, hoe waarschijnlijk het is dat je je elk woord nu meteen herinnert. Als je gaat oefenen, krijg je de woorden die je echt begint te vergeten, opgevangen net voordat ze wegglippen, en geen van de woorden die je allang uit je hoofd kent. Voor de liefhebbers van gespreide herhaling: dit is echte FSRS, het modernste herhalingsalgoritme, met de herhalingslogs die het onderbouwen.

Het laat zich ook zien terwijl je leest. Je opgeslagen woorden worden op de pagina gemarkeerd door diezelfde voorspelling. Een woord licht op wanneer je het bijna verliest, en de markering vervaagt naarmate je geheugen ervoor sterker wordt, tot hij weg is. Je kleurt geen woorden naar een status die je zelf zet. Je ziet je echte herinnering op de pagina.

Bij allebei kun je je eigen tekst meenemen. Readlang leunt op zijn browserextensie, en die is echt handig: je klikt je vertalend door zowat elke website daarbuiten, en als het lezen van het open web is wat je wilt, is die extensie op zich al een eerlijke reden om Readlang te nemen.

Language Lit is meer een plek om te lezen dan een laag over andere sites. Je plakt een YouTube-video en leest mee met de audio, gooit er een nieuwsartikel in, een EPUB, een PDF (ook een gescande, dan draait er OCR) of een webpagina. Je begint ook niet voor een lege plank: je kunt lessen lezen die andere leerders openbaar hebben gemaakt en je eigen lessen publiceren, en er is een gratis bibliotheek van meer dan 40.000 klassieke boeken uit Project Gutenberg, in elke taal die de app ondersteunt.

Readlang houdt zichzelf bewust dun. Het legt zich over de tekst en gaat verder uit de weg, en als een sobere reader precies is wat je wilt, is die terughoudendheid een pluspunt, geen tekort.

Language Lit is meer gebouwd als een plek om te lezen dan als een laag daarbovenop. Een les kan hardop worden voorgelezen met een stem die echt menselijk klinkt, niet de vlakke tekst-naar-spraak waar je na een minuut naar ophoudt te luisteren. Hij kan zoveel afbeeldingen dragen als je wilt, of je laat de AI een hele geïllustreerde les maken, zodat een verhaal iets is dat je voor je ziet in plaats van een blok grijze tekst.

Niets daarvan maakt Readlang slechter in wat het zich had voorgenomen. Het doet gewoon minder, met opzet. Welke je wilt hangt ervan af of je een snelle lens op tekst zoekt of een kamer om in te gaan zitten lezen.

Readlang vertaalt naar jouw taal, maar de app zelf bedien je in het Engels. Dat is prima als Engels je tweede natuur is, en een stille belasting als dat niet zo is.

In Language Lit is de hele app vertaald naar alle 33 talen, en elke contextuele vertaling komt terug in de taal die jij echt spreekt. Dus als je moedertaal geen Engels is, lees, leer en herhaal je binnen je eigen taal, in plaats van de app via het Engels te sturen zoals de meeste leestools stilletjes verwachten.

De menu’s, de grammaticanotities, de uitleg en de vertalingen landen allemaal ergens waar je al denkt. Voor mensen die geen Engels als moedertaal hebben is dat vaak de hele reden dat een tool blijft hangen.